Fatih Belediyesi Yedikule Hayvan Barınağı
» Tolga Öztorun
http://www.fatihbelediyesiyedikulehayvanbarinagi.com/bolum/kose-yazarlari/tolga-oztorun/
| |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
Tolga Öztorun
09. Mayıs 2008
Anneler günü
Anne’nin Günü…
İlk defa 1600 yılında İngiltere’de kutlanmaya başlayan bu gün zaman içinde tüm Dünya’yı sarmış ve ülkemize de ulaşmıştır. Seviyoruz işte bizde yılda bir gün de kutlayalım değil mi ? Ben özel günleri çok sevmem ama ilk olarak anneciğimin anneler gününü kutluyorum. 31 sene bana katlandığı için onu çok seviyorum. Eğer bugün bir çok hayvana yardım edebiliyorsam buna onun şevkatli yüreği sebeptir.
Başka bir annede Meral Anne… Sayısız çocuğu var onun… Anneler günün kutlu olsun Meral Anne…
Sokaklara baktığımızda mevsim itibari ile bir çok ” ANNE ” görüyoruz yüreğimizi burkan, canımızı acıtan. Biz bir grup insan elimizden geldiğince o annelere yardim etmeye çalışıyoruz ama bir avuç insan bu annelere yetemiyoruz. Ne demek istediğimi tam anlatan bu resmi çok seviyorum. Geçen sene Anneler Günü’ne girmemize bir kaç saat kala dağ başından kurtartdığımız bir anne ve kuzusu…
Bu iki resimin bir farkı yok değil mi ? Her ikisi de kuzusunu canı ile besliyor. Bu sene anneler günü nedeni ile tüm Dünya’ya haykırmak istiyorum. Annelere dokunmayın.. Türü , yaşı , ırkı ne olursa olsun anne annedir…
Tüm annelerin anneler günü kutlu olsun. Babalar gününde bende tebrik istiyorum ona göre 
Sevgiler
Tolga ÖZTORUN
19. Nisan 2008
Vicdanım yere düştü
Vicdanım yere düştü, bir karga onu yedi…
Sabah acele ile işe gidiyorum.Çok geç kaldım… 10 dakika içinde ofiste olmam şart , yoksa hiç kolay bir gün olmayacak.
Bu olayı yaşadığım yerin tam adresini hiç kimseye vermeyeceğim. Sebebini az sonra anlayacaksınız.
Taksici sıkıntımı anlamış, hızla sürüyor arabasını. Bir köşe dönüyoruz yine gözüme bir görüntü çarpıyor. Bir karga köşe başında duruyor… Kanadı düşük… Belli ki uçamıyor. Bir an kısacık vicdan muhasebesi yaşadım. Hayatta kalabilmem için çalışmam şart… İçimdeki siyah Tolga ” Durma işe geç kalırsan kötü olacak diyor ” devam ediyoruz. Saniyeler ile gelişiyor. İşe geliyorum. Kahrolası vicdanım tüm gün beni yiyor. Aklımda sorular uçuşuyor. Mutsuzum.
İş çıkışı tabi ki koşa koşa o köşe başına gidiyorum. O da ne ? Benim aylak karga kardeş orada. Gidip bir kutu alıyorum. İnanın benden hızlı koşuyor. Karga önde ben arkada koşuşturuyoruz. Esnaftan üç kişi geliyor. Ne yapıyorsun diye sormaya.
Belki inanmayacaksınız ama aylak karga 2 sene önce mesken edinmiş o köşeyi. İki kanadı bir den kırık, kimse hikayesini bilmiyor. İki senedir o mahallede yuvarlanıp gidiyor. Aklım almıyor ben yurdumu bilirim. Çevre dükkanları geziyorum. Herkes tanıyor bu aylak kargayı.
Esnaf benim bildiğim kediye su kabı koyar. Ama bu mahalle de beş altı dükkan bir olmuş besliyorlar karga kardeşi. İki koca senedir ana cadde üzerinde hayatta kalmış.
Gözlerime ve kulaklarıma inanamayarak, arkama bakarak evimin yolunu tutuyorum. Ne garip bir ülke , bir köşesinde yüz bin yıllık dostu köpeği yakıyorlar, diğer yanda uçamayan bir kargaya gözü gibi bakıyorlar.
Şimdi adresini söylersem birileri iyilik yapmak için bizim aylak kargayı alır ve bir kafese kapar… Belki iki sene daha uzun yaşar ama özgürlük vazgeçilmez vatandır.
Karga karga gak dedi, çık şu sokağa bak dedi. Gördüm orda bir karga, yere düşen vicdanımı yedi bugün o karga. afiyet şeker olsun o kargaya, 150 yıl daha yaşa
Tolga ÖZTORUN
Fatih Belediyesi Yedikule Hayvan Barınağı
Gönüllü Muhabiri
18.04.2008
03. Mart 2008
Meleğime yine veda
Veda…
Benim Dünya’m , Meleğim , en sevdiğim
Nasıl da geçti gidişinin ardından bir koca sene… Acının şekli değişti… Yürek yakan hali geçti yeri daha da büyük bir özlemle doldu…
Bu özlem nasıl diner ben bilmiyorum… Dinmesini de hiç istemiyorum … Umarım bir gün yine sen benim meleğim olarak yanımda
olacaksın… Her hayvana içim eridi ama sen bambaşkasın… Sen benim kalbimsin… gittiğinden beri dinlediğim şarkının sözlerini yazıyorum sana…
Irmaklar Denizlerde,
Denizler Sahillerde Durdular.
Arayanlar Hiç Bir Yerde ,
İnanlar Dualarda Buldular.
Kim Bilir Sen,
Benim Halimde.
Sakinliğimde Ne Buldun..
Bense Yoruldum,
Kendi Kendime Sokuldum.
23. Şubat 2008
Yakıldık ey halkım
Yüz yıl önce başladı organize çile çalışmaları… Yok olmadık…
Bitmedik.. Bitiremediniz…
Padişah attı bir adaya kapattı… ölüme boğdu… çığlıklarımız cümle alemi sardı. Uyuyamadınız.. biz de yaşayamadık..
Bitmedik…. Bitiremediniz..
Habitat toplantısı dediniz.. bizi habitatımızdan sildiniz… yıktınız sildiniz geçtiniz…
Bitmedik…. Bitiremediniz.. Yazının devamı için tıklayın »
16. Şubat 2008
yağmur junior hikayesi
Sevgili Yedikule Dostları ,
3 Sene önce bizm barınakta bir miniğe aşık olmuş ve onu almıştık hayatımıza. Adı Yağmur’du 6 yaşındaydı. Sahibesi doğum yaptığı için evden atılmış, barınağa terkedilmişti. Kıyamadık evimizi kalbimizi açtık. Gözümün bebeği Dost ile çok iyi anlaştılar ancak kıskançlığı hiç geçmedi. Ne zaman evimize yardıma muhtaç bir hayvan gelse - pek de az sayılmaz gerçi - hep kızdı homurdandı, bizi paylaşmak istemedi. Sinirinden egzama oldu, heryere tuvaletini yapti. Ama biz de oda vazgeçmedik. Ona verdiğimiz sözü hiç geri çevirmedik. 3 Senedir mutlu mesut yaşıyoruz. Umarım hiç bizi bırakmaz…
Bugün siteye ilanları eklemem için Meral Hanım’dan gelen bir e
maili açtığımda gerçekten içim burkuldu. İşte yine aynı hikaye aynı köpek.Resimde gördüğünüz minişin adını Yağmur Junior koyduk. Umarim bizim Yağmur kadar şanslı olur. Her ne şekilde olduysa Yağmur Junior sokağa düşüyor. Dev bir kangalın azından bir vatandaş kurtarıyor.Çöp poşetine koyarak barınağa getiriyor.
Malesef Yağmur Junior şu an şok tablosu çiziyor…. Yemiyor, içmiyor… Yarası çok derin..Ama sanırım kalbindeki yara daha derin !
Sokağa düşmesine mi , ailesini kaybetmesine mi üzülsün yoksa dev bir kangal tarafından belkide felç kalmasına sebep olacak bir yara aldığına mı üzülsün ! Şu an için tek dileğimiz yeniden ayaklanması…Neşesini bulmasi ve yemek yemeye başlaması…
Onu bu hale getiren türdaşlarım sizlerden utanıyorum.. Hiç yaşamamış olmanızı dilerdim…. Lütfen dostunuzun 15 sene sizinle olacağını hiç unutmayın… Sokaklar bu boy bir köpek için çok tehlikeli.
Umarim bir gayret kalkacak ayağa Yağmur Junior… Meral Ablasının sihirli ellerinden kimse kurtulamadı. Kalbindeki yarayı da saracak bir ailesinin olması 2. Yaşamının ablası Yağmur kadar şanlı olmasını diliyorum. Kalbimi cızz ettirdin be ufaklık akşam akşam.. 
Tolga ÖZTORUN
15 Şubat 2008
Yağmurcuğum ve ben….
YAĞMUR JUNIOR’DAN HABERLER
16 Şubat 2008
Sabah saatlerinde üzücü bir haber geldi Yağmur Jr un ateşi 34.6 derece olmuş, bu onun için çok kötü. Başta Meral Annesi olmak üzere tüm Yedikule Ailesi başında bekledi. Veteriner Hekim GÜlümser Ablasının tedaviler sayesinde şu andan ateşi 37.0 derece oldu.
Isınsın diye kat kat battaniyelere sarıldı, ısıtıcının önüne yatıyor. Çiço’da o ısınsın diye bir an onu yanlız bırakmıyor.
17 Şubat 2008
Güle güle Yağmur Junior… Arkadaşlar tüm çabalara rağmen minik bu sabah melek oldu.. Çok üzgünüz… Onun bu hale gelmesine sebep olan sözde ailesi umarız mutludur şimdi…
