Siz hiç yanımadığınız bir insanin acısını yaşadınız mı ? Nekadar traji – komik değil mi ? Sıradan bir ofis günü bir sürü yetişmesi gereken iş , bağırıp çağıran insanların olduğu ve bir çocumuzun burada ne ne işim var dediği klasik bir ofis . Azıcık olsun dağılmak için e mail kutumu açtım… Çok sevdiğim bir dostumun cici karısından üzücü bir e mail aldım , hiç tanımadım arkadaşı Esra’nın köpeği ölmüş…. Ben Esra’yı tanımıyorum – Beno’yu da tanımıyorum. Ama Ceyda çok güzel yazmış duygularını. Hangimiz yaşamadık ki bir çok insan bize de demedi mi ?
” bu kadar ağlama canım altı üstü bir köpek”
” yenisini alırsın ”
” demek 6 yaşındaydı, zaten ölecekti ”
bu aptal cümleler daha çok çoğaltılabilir. Benim anlamakta zorlandığım orada bir iş arkadaşı ağlarken nasıl bu kadar duygusuz oluyor insanlar. Çoğu zaman daha bebecikken alıp koynumuzda büyüttüğümüz canlı sadece bir köpek ! olamaz. Öldüğünde ise asla ama asla yenisi alınarak acısı dindirilemez. Acaba insan çocuğu öldüğünde de yenisini yapıp acısını dindirebilirmi ki Esra yeni bir köpek alıp güle oynaya evine dönebilsin ?
Tanımadığım halde Esra ya e mail attım . İçi yanıyor bu da doğal. Ona barınağımızdan bahsettim , web üzerinden inceledi , zamansızda olsa ufacık bir virüs soktum kanına sanırım. Müsait olduğu bir pazar ( Sanırım bu pazar ) Beno’ ya yeni aldığı mamayı getirmek ve Beno’nun ruhunu mutlu etmek istiyor. Ona barınağımızdaki 1700 dostumuzdan bahsettim , gelip onları görürse Beno için ne kadar büyük iyilikler yaptığını daha da anlayak . Eğer bir gün yeniden bir dost edinmek istersen bunu kesinlikle bizimkiler arasından seçecek , söz verdi.
Umarım benzer bir acıyı hiç birimiz , hiçbir zaman yaşamayız. Zaman her acının ilacı. Geçmeyecek ama şiddeti dinecek. Beno hep kalbinde yaşıyacak.
Sevgiler
Tolga ÖZTORUN
29 Eylül 2005
Bu köşeye yazılarınızı göndermek için [email protected]
Ulu önder Atatürk’ün öncelikle çocuklara sonra biz büyümüş çocuklara armağan ettiği Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nı bu sene Yedikule Hayvan Barınağı sakinleri olarak şenlikler ile kutladık.
22 ve 23 Nisan tarihlerinde İstanbul Park Orman’da düzenlenen ‘ Çocuk Şenliği’ etklinliklerinde değerli dostumuz Tolga Abi kendi anaokulu standında barınağımızı tanıtmamız için bize standını açtı. Tolga Abi Anaokulu’nun etkiliğe katılan tüm öğretmenleri ve okul müdüresi Müge Hanım bizleri sevgi ile karşıladı.
Barınağımızın 5 minik sakini ile yollara düştük. Tekerlekli sandalyeye mahkum melek kızımız Nazlı , Kaynar su ile yakılmış Kelebek kızımız , Milli felaketimiz Havuç , Jale Annesinin biricik tontonu Karam ve henüz hayatının baharındaki 1,5 aylık minik Çılgın bu sene 23 Nisan şanslılarıydı. Karam ve Nazlı ortalıkta tekerlekli sandalyeleri ile koştururken gerçektende çok ilgi gördüler. Bizim minikler ile fotoğraf çektirmek için sıra bile oldular. Yedikule Hayvan Barınağı broşürlerimizi dağıttık. Standımız ile ilgilenenlere çalışmalarımızdan bahsettik dolu dolu bir 23 Nisan kutlaması yaşadık.
Bu şenlik sayesinde yaptığım bir diğer gözlemde yetişkinler ve çocuklar arasındaki köpek sevgisinin akılalmaz boyut farklılığıydı. Malesef ki bir çok çocuk anne babalarını çeke çeke bizim standımıza getiriyorlar , köpekleri sevmek , dokunmak ve bir iletişim kurmak istiyor ancak bazı anne babalar durmadan çocuklarını ” elleme ” – ” ısırır ” – ” pis ” diye ikna etmeye çalışıyordu.
Oysaki bizim sevgi delisi 5 köpeğimiz asla ısırmaz ve asla pis değiller. Siz bir köşeye oturduğunuzda Nazlı hemen başını dizinize dayayıp güzel gözleri ile ” sev beni ” diye size bakıyor. Bu farkı bir kez onlara dokunduğunuzda hemen hissediyorsunuz…
Onlara yardım edebilmek , herhangi bir ihtiyaçlarında yanlarında olmak ve başlarını okşamak o kadar güzel bir duygu ki bu duyguyu hiç bir şeye değişmem. Oysaki ailelerin çocuklarını yetiştiriken hayvan sevgisi , sorumluluk duygusu aşılamaları gerekirken bir çok minik dostumuzun ağzından aynı cümleler dökülüyordu
” Anne ısırmaz bak dokun bir kez … ”
Anneler – Babalar bu Dünya’yı birlikte paylaştığımız ve bu Dünya’nın nimetlerinden bizler kadar yararlanmaya hakkı olan muthaç hayvanları sevmekten ve gelecek nesiller olan çocuklarımızı onlar ile ilişki kurmasından kormayınız. Önce bizler seveceğiz ki çocuklarımız korkulacak birşey olmadığını görsün ki onları canice katletmesinler , ölüme terketmesinler.
Sevgili yetişkinler sizden bir kez daha rica ediyoruz , lütfen çocuklarınızın hayvanlar ile iletişim kurmalarını destekleyin. Bu sayede sevgi ve sorumluluk duyguları daha da gelişecektir. Bir sürü abuk subukluğun yaşandığı Dünya’mızda en çok ihtiyaç duyguğumuz şey sadece SEVGI.
23 Nisan Çocuk Şenliği bünyesinde Yedikule Hayvan Barınağı sakinlerine ilgi gösteren herkese özellikle de Tolga Abi ve tüm ekibine gönülden teşekkürlerimizi bir borç biliriz.
Nice 23 Nisanlara….
Tolga ÖZTORUN
YKHB Gönüllüsü
24.04.2006
Bu köşeye yazılarınızı göndermek için [email protected]
15 yıllık hayat arkadaşımız Dost’un böbrek tümörü teşhisi ile çok kötü günler geçiriyorduk. Kolay değil 30 yaşında iki insanın köpeğinin 15 yaşında olması demek yaşamlarının yarısını onunla geçirdikleri anlamına gelir.
Gönüllü olarak çalıştığım Fatih Belediyesi Yedikule Hayvan Barınağı’nın www.yedikulehayvanbarinagi.com sitesinde Yağmur Hanım’ın resmini gördüm. Ancak eşimden çekiniyordum. 2 köpek fikri biraz korkutucuydu. Üzüntülü bir gündü bizim için… Yağmur ailesinin bebekleri olduğu için barınağa terk edilmiş bir kız çocuğu…
Perşembe günü üzerine hiçbir not yazmadan Yağmur’un resmini eşime e
posta ile yolladım. Gelen cevap umut vericiydi benim için ? Sessiz savaşıma devam edersem başarabilirdim. Önce Meral Abla’ya danıştım , karakteri nasıldı ? hikayesi neydi ? Sonuçta 15 yaşında ve hasta bir köpek ve çalışan anne baba hiçbir köpek için çok çekici gelmeyebilirdi. Yine Meral Abla’ya güvendim , yine kazandım. Cuma iş çıkışı ( 30/6/2006) koşa koşa Barınağa gittik. Yaşadığı travma nedeni ile agresif tavırları vardı. Eve getirdik biz o istemedikçe ona dokunmadık. İstediği yerde uyudu , istediği gibi yaşadı. 2. günün sonunda herşey normale dönmüştü ,sevgi yumağı kızımız bize ve evimize ayak uydurdu. İyiki cesaret etmişim iyiki almışız onu. Gün geçtikçe daha da uyum sağlıyor evimize..
İkinci köpeği herkese tavsiye ederim evimize yeniden neşe geldi. Onunla oynayan Dost’umuzun sağlığı çok daha iyiye gidiyor.
Teşekkürler Fatih Belediyesi Yedikule Hayvan Barınağı , Teşekkürler Meral Olcay…
Tolga & Aslı ÖZTORUN
Dost – Yağmur
Bu köşeye yazılarınızı göndermek için [email protected]