Bizler doğma büyüme İstanbul luyuz esasında mesela annem Bakırköy de doğmuş büyümüş baba mı karıştırmayın sakın ha doğanın kanuna göre bizim ki pek belli olmuyor ) Ben Fatih ayvan sarayda dünyaya geldim nasıl olduğunu hepiniz tahmin edersiniz aslında ya neyse yinede açıklayım istedim annem yıllarca yaşamda kalma mücadelesi verdiği sokaklarda istenmemiş artık ordan oraya kaçabildiği kadar kaçmış ama birgün boynuna geçirmişler koca sopalı bir halat atmışlar karanlık soğuk tekerlekli bir kafese sonra gecenin bir yarısı kulağında küpe memeleri süt dolu karnı şiş şekilde Fatih e ))Bir zaman sonra ben ve kardeşlerim dünyaya geldik zorlu şartlar altında annem bize hem bakmaya hemde çelik kafesli kafessiz büyük küçük tüm iki ayaklılardan korumaya çalıştığı bir gün yorgun düştü gücü yetmedi bizi kendinden koparıp almalarına henüz süt dişlerimiz bile çıkmadığından korkutamazdık ki bizde kimseyi kocaman eller minik bedenlerimizi sardığında kendi adıma söyliyim ağlayarak altımı ıslattım ( bir top gibi fırlattılar bizi bisküvi kokan küçük bir kutu içine annemi ogünden sonra bir daha hiç görmedim bizi getirdikleri yer bir çok  sayıda  köpekdaşlarımızın yaşadığı YEDİKULE ydi ordaki insanlara yalan söyledi koca koca elleri olan sevimsiz iki ayaklılar Anneleri öldü dediler bunlar ortada kaldı ASLINDA annem ölmemişti anlatmaya çalıştım ama olmadı ne onlar benim lisanımı biliyordu nede ben onlarınkini konuşacak kadar (
sonra içlerinden biri hemen battaniye su torbası ve dog milk getirin biberonluk daha bunlar dedi sonra insan bebeği yatağı var onu kurun dedi herkes bu sese kulak verdi bizse sessizce başımıza ne gelicek acaba annem iyi mi yoksa gerçekten ölmüşmüydü arası savunmasız halimizle teslim olduk yaşamda ki bu ince tutunma çabasına…Bizleri battaniyeli sıcak su torbalı karşısında ısıtıcı yanan misler gibi bir kutuya bebek pusetine koydular sonra biri beni eline aldı karnımı yokladı popoma ıslak bişiler sürdü ki yine işedim tıpkı annem gibiydi :/ sonra ağzıma bişiler tıkıştırmaya çalıştılar ben ağzımı açmamak için diretiyordum korkuyordum derken çaresiz açtım ılık mis gibi bir süttü ucu biraz sert olsada içmek istiyordum kana kana AÇTIM anneminde memeleri süt doluydu oysa neyse uzatmaya gerek yok şanslıydım şanslıydık en azından canımızı acıtmıyorlar bizi öpüp kokluyorlar yaşamda tutmak adına mücadele veriyorlardı bir kaç küçük kadın dı bunu yapan ve burası YEDİKULE hayvan Barınağıydı...Şimdi ben ve benim gibi onlarcası bu sevgi barınağında yaşama tutunmakta lütfen bizlere yuvanızı açın…
Bu arada bizler zannettiğiniz gibi sıradan eskiden kalma tipik garip sokak köpecikleri değiliz yaklaşık olarak 20 yıldır bu ülkede kısırlaştırma yapılıyormuş annem yada babam biri kurt diğeri husky yani bende husky kurt melezi oluyormuşum…Bunun sebebi insanların sorumsuzluğu PET shop ve üretim çifliklerinden PARAYLA satın alıp bir süre sonra bakamadıkları bizleri sokağa atmalarıymış çünkü atılanlar kısır değil ve birbirleriyle çiftleştiklerinden ortaya melez bebekler çıkıyormuş maalesef...Burda bizden çok var yani tıpkı sokaklarda olduğu gibi…Pet shop ve üretim çiftliklerinde ki KANLI TİCARETE ortak olmayın…SATIN ALMAYIN – EVLAT EDİNİN BARINAKLAR terk edilmiş SAFKAN CİNS bizlerle dolu yaşına aldırmayın onların yeri EV lütfen yuvanızı bahçenizi sourmluluğunu sonuna kadar alabileceğiniz MUHTAÇ canlara açın…Birde lütfen GÖNÜLLÜ ANNE BABA ABLA adına ne derseniz deyin ama GÖNÜLLÜ olun ki BEBEKLER ÖLMESİN bizler madem ki geldik dünyaya o zaman bizede YAŞAMA HAKKI sunun…Rabbim hepimizin yar ve yardımcısı olsun… EN ÇOKDA SAVUNMASIZ BİZLERİN..
yazan: SOKAĞIN İTİ adına Derya Küçük

Geçen yaz bir köpek almak istedim.hep büyük ırk köpeklerimz oldugu için birde evin içinde bir cana bakmak yanımdan hiç ayrmamak için bir köpege sahip olmak istedim..bitane kahwe kızıl gözleri yemyeşill terier 1 canı gördümm gördügüm anda ona aşık oldum o benim olmalıydıı..bir pet shop daa..ama nasıl bir pet sHop….öyle igrenç öyle bakımsız haywanlara kötü muamaeleee bunlar sadece benim gördümlerim daha sonrasını o bebeciklerin gözlerine bakarak anlamak mümkünn..babamla ordan başka yere gidecegmiz için ogün almadık we yarın için sözleştikkk alcam o benim artıkk..ewe geldimm almadıgım ama yarın alcagımı düşündügüm köpek için agladım ..kötü  şartlar wardıı onun gelip rahat edebilmesi için düzenlemeler yaptımm.bütün gece uyuyamadımm o yeşil gözler aklımdan gitmedii..sabah uyandım sewinçle mutlulukla yeşil gözlümü almaya gittim..en azından o kötü şartlar altındaki  tanecik yawruyu kurtarabilcektimm..gittimm we o an dünya başıma yıkıldı benim yeşil gözlüm ölmüştüü..sadece 1 gün geç kaldım belkide sadece 1 günn.onunla 1 günde aramda kurdugum baga inanamazsınız ki büyük bi haywansewer olarakkkk..sonra dururmuyum şikayetlerrr aynıhafta içinde petshop kapatmalarr falan filan elimden gelen herşeyi yaptım hiç birsey acımı dindiremedi yinedeee..

…….. ordan mutlulukla ayrılır ayrılmaz kuaföre giittik annemle.önce traş oldum bütün karizmam çizildi ama hala çok yakışıklıyım..bi güzel duş yaptırıldı..ardından birsürü kontrolller… güzel kıyafetlerr güzel sepet güzel mamalar oyuncaklar beni özel kılan we saglıgım için annem bana gerekli herşeyi aldı.bütün ilgi benim üzerimdeydi.sanırım bu defa terkedilmicem.. sonra beraber yaşayacagımız ewe geldik nihayet kariştirilcak çok sey wardıı annem hiç bişe kızmıyor..yaşıycagım yerikeşfetmeme izin werioor bana.ilk sabahımızdan itibaren annem bana tipitip diye sesleniyor..ayna karşısında yaptıgım şapsallıklaradan dolayı bu ismi koydu bana..kemirme kemiklerim wazgeçilmezim oldu..annem benmle hep konuşuor beraber gezioruz beraber dans edioruz film izlioruz aynı anda uyuyup aynı anda anda uyanıoruz aynı anda yemek yiyoruz.yeni doktorumm annemin yiceklerinden yememi yasakladı bana bazen annem kuralları bozuyooo..sanırım karizmama dayanamıo… annemle uyumayaa bayılıorumm..ilk başlarda elektrik süpürgesinden korkuodum ama alıştım.. bazenn hiç yapılmıcak yerkere çişimi yapıorum amaaa…sanırım bana kızılmıycagını bildigim için olayı abarttım ama en kısa zamanda toparlıcammmm

  petshoplardan lütfen köpek almayın!!!!!!!!!!
Özge Sabiha kaya

Yedikule Hayvan Barınağının maskot köpeciklerinden biridir NİSAN
hani o hepizimizin zaman zaman paylaştığı meşhur afiş varya ”Terkedilmek tüm canlılara aynı acıyı verir” işte o afişin masum bakışlı kızı bizimdir aslında )) bir zamanlar felçli iken kimsenin umrunda olmadığı gibi uyutulması gerektiği düşünülen Nİsan kızımız yürümeyi bir sene sonra emeklerimize karşılık verircesine başarmış önce afişlere şimdi ise bir bankanın reklam yüzü olma yolunda prova çekimleri için barınağımızda çalışmalar yapmaktadır ))
Nisan kız tüm binlerin annesi olan Meral anneden o an için aldığı talimatlar doğrultusunda görevini bir sokak köpeği olarak başarı ile tamamladı (özel eğitim yok herşey sevgiyle bakalım gerisi banka yetkilileri ve reklamcıların işi…
Nisan ve diğerleri desteklerinizi ama en çok da sevginizi beklemektedir..
Gönüllü Derya Küçük