Bir Barınak Ziyaretinin Ardından
Sürdürülebilir Toplumsal Kalkınma Derneği üyeleri olarak Yedikule Sokak Hayvanları Barınma ve Rehabilitasyon Merkezini ziyaret ettik. İlk dikkatimi çeken birçok sayıda cins köpeğin barınakta bulunuyor olmasıydı. Bu da burada bulunan köpeklerin genellikle terk edilmiş ev hayvanları olduğunu gösteriyordu.

Biz insanlar bazen çok bencilce davranıyoruz. Geçici heveslerimiz için aslında bir canlının hayatıyla oynadığımızın farkına varamıyoruz. Hayvan beslemek çok mesuliyetli bir iştir. Çocuk bakar gibi bakmanız gerekir, onlar birer süs eşyası değiller. Sıkıldığınızda bir kenara atamazsınız. Nasıl evladınızı artık bakamayacağım diye sokağa atamıyorsanız ( ki aslında bunu yapan bile var ), evinize aldığınız hayvana karşı da sorumluluklarınız var. Çünkü, onların da duyguları var, sizi benimsiyorlar hatta belki sizi, sizin onları sahiplendiğinizden daha fazla sahipleniyorlar.

Lütfen, bir hayvan beslemeye karar verdiyseniz sahiplenmeden önce mutlaka bir barınak ziyareti yapın ki aldığınız hayvanı terk edecek olursanız onun sonunun nasıl olacağını bir görün. Gerçekten sonuna kadar bakabileceğinize inanıyorsanız alın ve onları o hale düşürmeyin. Ve hatta mümkünse barınaktaki hayvanları sahiplenin.

Ya da evinizde bakamayacağınıza kanaat getirmiş bir hayvan severseniz, lütfen bir Pazar gezmeye çıktığınızda yolunuzun üzerindeki bir barınağa 15-20 dakikanızı ayırarak biraz yiyecek ( kuru mama, süt, makarna, bayat ekmek, kemik, ,ilaç, eski gazete) götürerek yardımda bulunun ve gidip onları biraz okşayın. Ne kadar sevgiye ihtiyaçları olduğunu görüp şaşıracaksınız ve emin olun oradan ayrılırken en az onlar kadar siz de mutlu olacaksınız.

 Sevgiyle kalın…..

 Nur Gürsoy (Kimya Mühendisi, “STKD” üyesi)

Bir Pati Ver! 

Jazzcı Kardeşler olarak 5 yıldır faaliyette olan ve 1.500’e yakın üyesi bulunan bir forumuz. Her ne kadar araçlarımız hakkında bilgi paylaşımı yapmak için bir araya gelmiş olsak da her türlü konuda fikir alışverişinde bulunuyoruz. Doğa, çevre, kültür-sanat ve hayvan sevgisi bu konuların başında yer alıyor. 

Forumda birçok hayvan sever üyemiz bulunuyor. Bir süredir Meral Olcay ve Yedikule Hayvan Barınağı gönüllülerinin yaptıklarını takip eder ve sitemizde duyurmaya çalışırdık. Barınak ziyareti fikri de yine bir üyemizden çıktı ve forum yönetimi olarak biz de bu fikre gönülden destek verdik. Barınak ziyaretine öncülük eden üyemiz Engin Bey, ziyaret etme fikrini şu şekilde anlatıyor: “Bir süredir gidip geldiğimiz, gittikçe de bağımızın daha çok arttığı ve kendimizi olmamız gereken insanlar gibi hissettiğimiz bir yerdi Yedikule Hayvan Barınağı. Jazzcı Kardeşler forumunda, topluca bir ziyaret fikrini gündeme getirmemin sebebi de bu bahsettiğim duygulara sahip olacağını düşündüğüm ve elinden ne gelirse yapmak için çaba sarf edeceklerinden emin olduğum pek çok insanın burada bir paylaşım içerisinde olmasıydı.” 

Pazar günü önceden belirlediğimiz buluşma yerinde buluştuk ve barınağa doğru yola koyulduk. Barınağa geldiğimizde acil ihtiyaç listesinde okuyup tedarik ettiğimiz malzemeleri Jazzcı Kardeşler forumu adına görevlilere teslim ettik. Barınak müdürü Meral Hanım ve diğer gönüllüler barınağı gezerken bize eşlik ettiler ve köpeklerin hikayelerini anlattılar. Sevimli afacanlarla tek tek ilgilenmeye çalıştık. İnsanlar barınaktaki köpeklerin hepsinin sokak köpeği olduğunu zanneder ama köpeklerin önemli bir kısmı pet shop’lardan satın alınmış ve farklı nedenlerden dolayı bakılamadığından sokağa atılmış cins köpeklerden oluşuyordu. 

Barınağın müdürü  Meral Hanım’ı dinleyince aslında ne kadar zor bir görev üstlendiklerini anlıyorsunuz. Günde 1.000 tane ekmeğin temin edildiği, 4 ton civarında yemeğin hazırlandığı, yüzlerce çok yaşlı veya çok sakat hayvanın tedavisinin yapıldığı bir yer Yedikule Barınağı. Tabi tüm bu ihtiyaçlardan öte minik dostlarımızın en büyük ihtiyacı sevgi. Karşılıksız sevginin nasıl olduğunu insan, ancak küçük çocuklar ve bu dostlarımızdan öğrenebiliyor. Arka ayakları sakat ayakta bile zor duran bir köpeğin sırf kafasını okşatmak için peşinizden koşması, koca bir çoban köpeğinin ayağınıza yatması, havlayan bir köpeğin siz severken bir anda susması onların en büyük ihtiyacının sevgi olduğunu gösteriyor. 

Barınak, düzenli bağış  ve yardımlarla ayakta kalabiliyor. Ziyaretimizde binlerce köpeğin nasıl sevgi ve özveri ile bakıldığını görünce Meral Hanım ve ekibini bir kez daha takdir ettik. Bundan sonra Jazzcı Kardeşler olarak Yedikule Hayvan Barınağı’ndaki sevimli dostlarımız için elimizden gelen her türlü yardımı yapmaya ve onları sık sık ziyaret etmeye çalışacağız. Meral Hanım ve ekibine her şey için bir kez daha teşekkür ederiz. 

JazzcıKardeşler.com 

Barınağa ödev için gelmiştik .. Önce Meral hanımla röportaj yaptık sonra dışarı çıkıp hayvanları sevmeye başladık o  anda gördüm üzümü! benim için bir aşktı o:) ilk defa bir köpeğe bukadar yakın hissetmiştim kendimi sahiplenmek için hemen aileme haber verdim.. 
Aynı gün  işlemlere başladım:) Çok geçmedi üzüm artık benimle… Herkese demek istediğim birşey var hayvanları  hiç bir zaman hediye gibi görmeyin onlarda en az sizin kadar sevgiye ilgiye ,ihtiyacı var ne olur onlara  iyi bakın MERAL OLCAY A teşekkürlerimi iletiyorum.
ilker kısıkçılar11haziran

İlker bir Üniversite  öğrencisi ödev olarak seçtiği konu hayvanlar idi.Randevu alarak barınağımıza arkadaşları ile geldi.Röportaj bitince fotoğraf çekmek için bahçeye çıktık ,bir müddet sonra baktım üzümün yanındalar grup olarak.İlker ben üzüm ü çok sevdim almak istiyorum dedi.Ben hemen ahiret sorularıma başladım, ilk konuşmam önyargılı idi ,çünki öğrenciydi,askerlik ,iş ,evlilik vb ileriye dönük sorularımı sordum verdiği cevaplarla tam ikna olmadım .Aileni tanımak istiyorum dedim ve en kısa sürede tanıştık, güvendim .Artık  üzüm yuvasına gidebilirdi.Nitekim İlker bana evden fotolar yolladı duygularını yazdı.Doğru karar verdiğime emin oldum.
Sorumluluğunuzu aldığınız bir canı ,sahiplendirirken başka bir aileye emanet ederken ,neler hissettiğimi anlamanızı rica ediyorum .
O nedenle bu kadar titiz ve hassas davranmam doğal.
Üzüm e ailesi ile sağlıklı uzun mutlu yıllar  diliyorum.