Gerçek Hikayeler

Bıcırık’nın hikayesi

Bıcırık’nın hikayesi

Yaklaşık 3 ay önce akşam saatleri 19:00 gibi barınağın önüne 6 araba geldi. Telaşla iyi giyimli hanımlı beyli 10 kişi kadar insan araban çıktı ” biz xxx ilaç firması (Tüm iyi niyetimizle ismini yazmıyoruz) tıbbi mümessilleriyiz cerrahpaşa hastahanesi civarındayız orada otoparkta bu köpeğe çarptık. Her tür masrafını karşılayacağız lütfen yardımcı olun” dediler. “tamam” dedim. Bir baktımki ev köpeği. Göz darbeden dışarı fırlamış, hayvan kötü durumda inliyor. “Bakın” dedim “burası gönüllü hizmet veren bir barınak bu hayvanın masrafını karşılamayı taahhüt ediyormusunuz “. “meral hn kacacak olsak köpeği getirmezdik söz veriyoruz yarın sabahda uğrayacagız” dediler kartvizitlerini verdiler ben de” kusura bakmayın bu tür vakalarla sürekli karsılaşıyorum bırakıp bir dahada hiç uğramıyor sormuyorlar ve biz zor durumda kalıyoruz zaten imkanlarımız sınırlı ama sizin böyle bir hareket yapacagınızı sanmıyorum umarım hislerim beni yanıltmaz” dedim.

Aldım köpegi ofise getirdim tam çıkacaktımki çünkü saat oldukça geç olmuştu ve eve gidecektim, köpecik inleyerek bana baktı yardım ister gibiydi dayanamadım hemen kliniği aradım. Durumu anlattım vet arkadaş “hemen getir yoksa gözü kaybederiz” dedi çaresiz aldım, arabamla klinige götürdüm. İyiki sabahı beklememişim. 15dk geç gitseydim gözü kaybedecektik çünki göz kurumaya başlamış hemen ameliyata alındı. 2 saat sonra aldım tekrara barınağa götürdüm ve kazayı yapan arkadaşları aradım “ameliyat oldu masrafı da şu kadar” dedim. “Tamam meral hn yarın sabah uğrayacağız” dediler. Ben de gönül rahatlığıyla eve gittim.

Sabah oldu tık yok akşama kadar bekledim haber yok mecburen aradım “işler çok yoğun mutlaka geleceğiz” dediler olabilir iş güç gene kötü düşünmemeye çalışıyorum. 2 gün daha geçti gene haber yok. Bu arada köpecik antibiotik oluyor göz damlalarıyla pansuman yapılıyor yani masraflar devam ediyor.

Haftasonu dikişlerinin alınması gerekiyor fakat bıcırık (ismini bıcırık koydum) ayağa kalkmıyor altına işiyor. Klinige telefon açtım “bu köpecik yürümüyor dikilerini almak için göndereceğim bir röntgen çekip bacak vs durumlarınada bakın” dedim. Korktuğum başıma geldi 1 tonluk araç bir ev köpeginin üstünden geçerse kemik kırılmaz mı ? Kalça ve bacaklar kırık ve çok masraflı bir ameliyat hemen aradım. Telefon numaramı ekranda gözüküyor telefonu kapatıyorlar ulaşılamıyor vb görüşmemek için her tür ortamı yarattılar ..

Ben den günah gitti dedim ve xxx ilaç firmasından o kişilerin amirleriyle görüştüm durumu anlattım “hemen ilgilenecegiz meral hn çok üzüldük gerekirse maaşlarından keseriz masrafları öderiz ve ayrıca xxx ilaç firması olarak veteriner hekimlerimizide gönüllü olarak barınaga göndeririz ilaç yardımı yaparız” vb güzel sözler söyledi umutlandım ve haber bekledim. Ama hiç cevap gelmedi. Bıcırığa harcanan paralarla, yaklaşık 15 kg lık 40 cuval mama alabilirdik ve ev köpeklerinin 1 haftalık gıda ihtiyacını karşılayabilirdik

Hemen ameliyata gönderdim o sırada bıcırığı otoparkta besleyen hanım geldi merak etmiş durumu anlattım. Çok üzüldü “merak etme emekli maaşımı alınca katkıda bulunacağım” dedi. Bende güldüm inşaallah dedim
fakat 1 hafta sonra Ayşe hanım geldi. “maaşımı aldım benimde katkım olsun” dedi ve bir miktar ameliyat masrafına katkıda bulundu. Ayşe hanım, bir emekli, ev hanımı ve bıcırığı sadece besliyordu ona çarpmamış ve taahütde bulunmamıştı..

Bıcırık taburcu oldu Ayşe annede barınagın gönüllü annesi oldu. Her gün evde yemek pişirip getiriyordu. 25 kasımda bıcırık tekrar ameliyat oldu. Pimler çıktı ve kısırlaştı. Tabii gene masraf. Çaresiz son bir kez daha ilaç firmasını aradım. “Bari ilac yardımında bulununun” diye teklif ettim. Hala tık yok. Olmaz böyle bir şey. Bu kadar vicdansız ve duyarsız insanlar olabiliyormuş demek. Okumak üniversite mezunu olmak iyi giyimli kılık kıyafetin yerinde olması karekter ve kişiliğe yansımıyormuş. Bir kez daha yanıldım.

Sonuç itibariyle bıcırık tamamen iyileşti ve ayşe anne evde eşiyle kavga etmeyi göze alarak bıcırığı tamamen sahiplendi. Ama hala barınağa gelmeye devam ediyor ..
Bu olaydan aldığım ders: dış görünüşe güzel konuşmalara asla inanma. Yapılan iş ve harekete bak. Dersimi aldımmmm.. Ama yazık, insan sadece iki ayak üzerinde yürümekle olunmuyor. Vicdan sadece insan olanlarda var. Bu bir örnek. kimbilir bu tür ne olaylar oluyordur..

02.12.2005

Gerçek Hikayeler

More in Gerçek Hikayeler

  • Lütfiye anne

    Lütfiye annenin 17 yıllık kedisi Melek olmuş. Acılarını hafifletmek için taksiye binip kedi satın almak üzere yola...

  • Şanslı

    İlginç bir yuvalanma hikayesi. Nimet anne, İstanbul’dan seferihisara taşındı. Ara ara İstanbul’a geliyor idi. Bu sefer geldiğinde...

  • Kuki

    Özgür bey Almanya da yaşıyormuş 6 ay önce tesadüfen İstanbul’da gezerken ,sokakta bir ev köpeği görüyor başıboş...

  • Yenikapı Miting alanındaki köpekler

    Gündüz fotoğrafları çekilen ve 168 paylaşımı olan Yenikapı miting alanındaki köpekler için yardım ilanına kimse gitmemiş. Barınak...

  • Pamuk

    6Bartınzede Pamuk kıza insan evlatlerından oluşan bir aileye yuvalandırdık. KISACA HİKAYESİ; Sözleşme ile sahiplendirdiğimiz aile Bartın’a tatile gidiyor...

  • Kuki

    Bazı hayvanlar çok kısmetlidir hemen yuva bulur ,ama önemli olan gittiği evde kalıcı olmasıdır. Kuki kız 3...