Gönüllü Köşesi

Barınakta ilk gün

Barınakta ilk gün

Selamlar. Hepinize yavrularınızla sağlıklı mutlu bir hayat dileyerek yazıma başlamak istiyorum. Benim 14 yaşında tombik adında bir köpeğim var ve tina adında 8 yaşında bir kedim var. Çevremde bir sürü beslediğim hayvan oldu fakat hiçbirini uzun yıllar besleyemedim. Maalesef ya öldürüldüler belediye tarafından yada kayboldular.büyük ihtimal ezildiler.aylarca eve gitmek bile çok acı geldi. Derken yeni bir hayvancık yeni bir mücadele. Böyle geçiyor günlerimiz. Derken tombik kızımın kalbinin büyüme yaptığını öğrendik ve son 7 aydır günlerim gecelerim zehir oldu. Tombikimi kaybetme korkusuyla bunalıma girdim. Hala geçmedi ve geçmez sanıyorum. İnternetle tanışınca yedikule hayvan barınağına gitmeye karar verdim. Kızımla ilgili konuları paylaşabileceğim başına bir şey gelirse kızımın gidip ağlayabileceğim sen delimisin denmeyecek bir yere sığınmak istedim. 2 ay belkide durmadan yedikule hayvan barınağı sitesine girdim ve sonundada gittim. Ve bence hayatımın en doğru kararını vermişim.ilk gün heyecandan elim ayağım titredi resmen. Niyemi ”””internette durmadan resmine bakıp bakıp hayran olduğum sevgili birtane meral olcay karşımdaydı.ve çok cana yakın çok doğal çok tatlıydı.tamam nazan ya dedim kendi kendime çoooooook doğru bir karar verdin……

ilk gün heyecanı tabi ben öyle oturmuş badiyi seviyordum derken burnu kanamaya başladı badiciğin.meral hn ilacını verdim dedi ve kafasına buz koydu.uzanıp tutarım buzu ben dedim.tamam dedi.o anda kendimi teselli etmek için gittiğim bu barınakta hiç ama hiç bir şey düşünemeden vakit geçireceğimi ve bir şeyler yapabileceğimi anladım.çok mutluydum ya.daha sonra benim hala hayran hayran baktığım dinlediğim meral hn bana sarıldı ve barınağı gezdirdi anlattı.çok duygulandım üzüldüm sevindim şaşırdım.harika bir gündü.saat 19.30 gibi meral hn hadi bakalım gidiyoruz dediğinde sırf meral hn la biraz daha görüşebilmek için onunla beraber mertere kadar gittim oradan taksiye binip gaziosmanpaşaya evime gittim.ve evde kızıma meral hanımı metin abiyi badiyi fıstığı mitsiyi diğerlerini ve yaşadıklarımı anlattım.beni anlıyor kızım biliyorum. Keşke rahatsız olmasaydı yorulur belki diye götüremiyorum kızımı.ve nasıl pişmanım keşke daha daha önce gitseydim bu harika yere.böyle arkadaşlar.yazacak daha o kadar çok şey varki vakit buldukça sizlerle paylaşacağım anılarımı kaybettiğim köpeciklerimi kediciklerimi barınakta yaşadıklarımı. Bence yedikule hayvan barınağına bir an önce gidin eğer gitmediyseniz.hem sevgi ilgi bekleyen hayvanlar hemde yapılacak bir sürü iş var. Ben hayatımda ilk defa keşke arabam olsaydı diyorum inşallah olur bir gün. Size garanti veriyorum orada olduğunuz sürece başka hiç ama hiç bir şey düşünemiyorsunuz.hepinize sevgiler saygılar.hoşçakalın yavrucaklarınızla beraber.

Nazan
12.11.2005

Bu köşeye yazılarınızı göndermek için [email protected]

Gönüllü Köşesi

More in Gönüllü Köşesi

  • Yeni yüzyıl üniversitesi

    Yeni yüzyıl üniversitesi Eray öğretmen organizasyonu ile her çarşamba topluma hizmet dersi sosyal sorumluluk projeleri kapsamında gönüllü...

  • Gönüllüler

    Gönüllü olmak, işe yaradığını, faydalı olabildiğini hissetmek mükemmel bir duygu. Emekli iş arkadaşı Ayşil anne, TURi baba...

  • Zerdeçal Tozu

    Özlem annemiz bugun zerdeçal tozu aldı geldi. İnternetten de araştırmasını yapmış alternatif tıp tedavilerinde zerdeçal tozunu ile ilgili. Zerdeçal...

  • Minik gönüllü anne Ecem

    Kuzey oğlumuzun Minik annesi Ecem’den: Bizim serüvenimiz 14 şubat pazar günü Yedikule Hayvan Barınağında başladı. Arabanın kapısını...

  • Gönüllü Her işi yapar

    Gönüllü her işi yapar. Bugün ki gönüllülerimiz Üsküdar Üniversitesi Odiometri Bölümü öğrencileri , Aydın Üniversitesi Okul Öncesi Eğitim...

  • Bebek kedi bakımı

    Bahar geldi. Çok yakında etraf bebek kedilerle dolacak. Gönül ister ki hepsi mutlu mesut annesi ile büyüsün...