Gönüllü Köşesi

Bircan fark yarattı

Bircan fark yarattı

Çok sevgili cocker oğlum Musti’nin 14 yaşında ölümünün üzerinden bir yıl geçmişti. Bir hayvanseverin, hayatı boyunca köpek dostluğunu tatmış birinin yalnız yaşaması zor olsa da özel şartlarımdan dolayı yeni bir köpek almanın doğru olmayacağına inanıyordum.

Düzenli giderek hem köpek sevgimi tatmin, hem de o yavrucaklara yardım niyetiyle Yedikule Hayvan Barınağına yollandım bir gün. Sevgili Meral Olcay ile tanışmamız öyle gerçekleşti.Biraz sohbet ettik, anlattım düşüncelerimi, yanıma bir görevli katarak köpekleri görmemi önerdi.

Bir ara küçük boy, belki 30-40 köpeğin bulunduğu bir bölmenin önüne geldik. Hepsi bir ağıdan bağırıp dikkat çekmeye çalışıyorlardı, ‘beni al, beni al’diye. Sadece biri, hiç sesini çıkarmadan dört minik patisiyle tellere tırmandı, kendini bana gösterdi. ‘Kim bu?’, diye görevliye sordum. ‘O ihtiyar, size yaramaz’ diye cevap verdi.

Meral hanımın yanına dönünce bana hikayesini anlattı Bircan’ın:

Barınağın ilk kuruluş sıralarında yaralı bulmuş Meral hanım onu, tedavi ettirmiş. Hala da orada burada fazla kemikleri var zaten.

Bir süre yaşlıca bir hanım evine almış. Alt katta daha korunmaya muhtaç yaşlı ve hasta köpekleri barındıran bu iyi insan ne yazik ki zorlu bir hastalıkla mücadeleye başlayınca bütün köpeklerini Yedikule Hayvan Barınağına geri göndermek zorunda kalmış.Bu arada Bircan da kendini alışık olmadığı bir ortamda bulmuş. Acıklı bir hikaye olmakla beraber o aksam evime geri döndüm, aklım orada kalsa da. Ama gece uyumak ne mümkün, Bircan’ın tellere çıkma hali gözümden gitmiyor.

Ertesi gün Meral Hanım’ı arayıp Bircan’ı almak istediğimi söyleyince o da çok sevindi, ve 13 Ocak 2005 tarihinde Bircan ile biz birbirimize kavuşmuş olduk. Bir ihtimal 10 yaşında Bircan Veterinerium’dan Doktorumuz Sayın Hasan Bulut da, ona fazla bağlanmamam konusunda uyarıyor beni, ama hiç olmazsa son yıllarını iyi geçirecek Bircan. Bu kadar terbiyeli, melek bir kız görrmedim. Kısa zamanda yeni ortamına ve yeni annesine alıştı , çok mutlu. Barınaktan gelme küçük sokak köpeğinin gerisinde bir Prenses saklıyymış meğer.

Tabii hiç belli olmaz ama, ben onu kaybedersem güzel anılar kalacak bana. Sırf sonra özlememek için sevgiye ket çekilmemeli. Dünya’da hiçbir şey kalıcı değil ki. Budistlere göre, Karma’dan başka.

Filiz ÖNDER

27.01.2006

Bu köşeye yazılarınızı göndermek için [email protected]

Gönüllü Köşesi

More in Gönüllü Köşesi

  • Yeni yüzyıl üniversitesi

    Yeni yüzyıl üniversitesi Eray öğretmen organizasyonu ile her çarşamba topluma hizmet dersi sosyal sorumluluk projeleri kapsamında gönüllü...

  • Gönüllüler

    Gönüllü olmak, işe yaradığını, faydalı olabildiğini hissetmek mükemmel bir duygu. Emekli iş arkadaşı Ayşil anne, TURi baba...

  • Zerdeçal Tozu

    Özlem annemiz bugun zerdeçal tozu aldı geldi. İnternetten de araştırmasını yapmış alternatif tıp tedavilerinde zerdeçal tozunu ile ilgili. Zerdeçal...

  • Minik gönüllü anne Ecem

    Kuzey oğlumuzun Minik annesi Ecem’den: Bizim serüvenimiz 14 şubat pazar günü Yedikule Hayvan Barınağında başladı. Arabanın kapısını...

  • Gönüllü Her işi yapar

    Gönüllü her işi yapar. Bugün ki gönüllülerimiz Üsküdar Üniversitesi Odiometri Bölümü öğrencileri , Aydın Üniversitesi Okul Öncesi Eğitim...

  • Bebek kedi bakımı

    Bahar geldi. Çok yakında etraf bebek kedilerle dolacak. Gönül ister ki hepsi mutlu mesut annesi ile büyüsün...