Gönüllü Köşesi

Yedikule Hayvan Köyü

Yedikule Hayvan Köyü

Yedikule hayvan barınağına Meral Hanim’i ziyarete giderken ‘’bakalim, bu sefer ne korkunc bi yere gidicem. Kimbilir ne can’lar soluyor orada da”diye düşünüyordum.Tarif üzerine bulduğum barınağın kapısından içeri girer girmez büyük bir şaşkınlık geçirdim. Bi kere burası ‘’barinak” kokmuyordu.

‘’Barinak” kokusunu barınağa gidenler bilir.

Hani barınağa gelen, köpek sahiplenecek, o zar zor buldugunuz kisilere barınağı gezdirmeye başladığınız anda hemen kokudan rahatsiz olup burunlarını kapatırlar. Hani her gelenin yüzünde o korkunç tiksinti ifadesi vardir. Hani o tiksinmis, bir an once kacmak isteyen yuzlere en sevimli ve ayni zamanda en acindirici halinizle barinakda cekilen cileleri anlatirsiniz, onlarin sahiplenecegi bir kopegin aslinda kurtaracaklari bir ‘’can” oldugunu hissettirmeye calisirsiniz. Anlattiklarinizla yureklerine dokunmaya calisirsiniz ki bir ‘’can” evlat edinsinler. Bazen dokunursunuz o yureklere, zaten onlar yurekleri kocaman insanlardir.

Iste ‘’Yedikule”nin kapisindan girer girmez ilk anda alamadigim o ‘’barinak ‘’ kokusu sasirtti beni. Neden kokmuyordu? Neden o agir, kotu koku yoktu?

Ve uzerinize dogru kosusturan sevgili yavru, sakat, cok ama cok yasli, her birinin ayri bir oykusu olan ‘’can”lar! Sevdiriyorlardi kendilerini. Enteresan bir sekilde kavga da etmiyorlardi birbirleriyle.

Ve Meral hanimin yanina yururken saginizda bir adet ‘’EFE”, adi efe, kendi efe, dunya guzeli bir danua. Inanilmaz hos bir klube, uzerinde ismi yazili. Hemen efenin klubesinin yaninda ‘’terrier villalari”. Iceride 200 terrier oldugunu sonradan ogreniyorum. Hepsi trasli, irili ufakli terrierler. Ve hepsi temiz, belki biraz patiler kararmis, o da yaramaz bir kac tanesinin. :))

Solda ise koguslar!’ koguslarda birbirinden iri, birbirinden saglikli kopekler. Koguslar da piril piril. Her kogusta o kadar cok kopek, hepsinin sagda ve solda klubeleri, isi yalitimli, bazilari catida, bazilari klubesinde, bazilari ortalikta. Ve yine gozlerim olmayan ‘’kaka”lari ariyor. Nasil ‘’kaka”siz ve ‘’koku”suz bir barinak olabilir? Gercekten inanamiyorum ve canim yaniyor. Oluyormuş iste diyorum, oluyormuş ve hayvanlar ölmüyormuş! E, bunu içinde günde 4 kez temizlik yapmak gerekiyormuş, ama o da yapiliyormuş iste!

Meral hanimla tanisiyorum. Kendisi ‘’gönüllü barinak yoneticisi”. ‘’gönüllü ‘’ olarak haftanin 7 gunu barinakda! gönüllü olarak barınağın projesini o cizmis, insaatin basinda o durmus. Kendisi mimar. Masasinda dosyalar. Aksam evde calisiyormus.

‘’oluyormus” derken buluyorum kendimi devamli olarak.

‘’Burasi pilot barinak olmali, ornek barinak, bu model tum barinaklara uyarlanmali” diyorum Meral hanima belki o gun boyunca en az 20 kez. Oyle tatli ki. Yorulmadan bana nereden nereye geldiklerini anlatiyor, barınağı gezdiriyor, her bir kopege ismiyle hitap ediyor, hikayelerini anlatiyor. ‘’ Kopek” mi dedim yoksa? Her bir cocuguna demeliydim oysa… onlarin hepsi oranin cocuklari, Meral Hanim’in cocuklari ve hepsi cok ama cok mutlu.

O gun asilama ve ilaclama gunuydu. Sistematik bir sekilde, gorevliler koguslara girip her kopegi sirayla asiliyor, ilacliyor ve ‘’oje”yle isaretliyor. Yapilan/yapilmayan karismasin diye. Meral hanim hemen uyardi beni ‘’ kafalarina oje surup isaretliyoruz, kan zannetme” diye. Gercekten bi sure sonra etraftaki kirmizi kafalar hizla cogaliyor! J))

Yemekhane yine beni sasirtiyor. Temiz bir yemekhane. Ortalik piril piril. Ekmekler yerlerde yayilmis degil, hepsi bankonun uzerinde posetlerde! 2 dev kazan kayniyor, icinde tavuk kiymalari. Ve temiz! Temiz, temiz, temiz…

Ben ‘’mutlu maymun” ve ‘’duygusal teyze” rolleri arasinda gidip gelerek bir gun gecirdim barinakda. Onlarca dost edindim. En son cikarken beni kapilara kadar gecirdiler. Yuregim tek gozu olmayan o bebekte kaldi, tel gozu mavi olmus, kor gibi ama iyilesecekmis, Meral Hanim oyle dedi. Yeni gelenlerden… bi dahaki gidisimde eger sahiplenmediyse iyilesmis gorecegime eminim.

Bi de koseyi donunce sol kogusta, body var. Nassil dana gibi, nassil tatli ve nassil komuttan anliyor. Zavalli kangala ne demeli? Sokakta insanlar korkup kafasina kalasla vurmuslar ve denge merkezi gitmis. Hayvancik sallana sallana yuruyor. Ama yine de gorunce sasiracaginiz kadar saglikli. Sadece biraz sarhos gibi yuruyor! :))

Simdi diyorum ki ben tum Turkiye’deki arkadaslarim, bu maili bitirir bitirmez hemen www.yedikulehayvanbarınağı.com adresine bir tiklayin. Sevgili efe ve digerlerinin oykulerini bir okuyun. Neler yapabilirsiniz bir gorun.

Ve sevgili İstanbullu arkadaslarim, sitede adres krokisi mevcut, hadi bu haftasonu kendinizi ve onlari odullendirin. Orada onlara vereceginiz sevgi onlar icin ilac olacak. Onlardan size akacak sevgi ve pozitif enerji ise size butun hafta yeter de artar bile!

Terrier villalarina girince dikkat edin. Uzun boylu, beyaz erkek – hemen taniyacaksiniz, en cok o sevilsin istiyor. Sonra gittikce kendini kaybediyor! :)))

Özgün ,8 Mayıs 2003

Bu köşeye yazılarınızı göndermek için [email protected]

Gönüllü Köşesi

More in Gönüllü Köşesi

  • Yeni yüzyıl üniversitesi

    Yeni yüzyıl üniversitesi Eray öğretmen organizasyonu ile her çarşamba topluma hizmet dersi sosyal sorumluluk projeleri kapsamında gönüllü...

  • Gönüllüler

    Gönüllü olmak, işe yaradığını, faydalı olabildiğini hissetmek mükemmel bir duygu. Emekli iş arkadaşı Ayşil anne, TURi baba...

  • Zerdeçal Tozu

    Özlem annemiz bugun zerdeçal tozu aldı geldi. İnternetten de araştırmasını yapmış alternatif tıp tedavilerinde zerdeçal tozunu ile ilgili. Zerdeçal...

  • Minik gönüllü anne Ecem

    Kuzey oğlumuzun Minik annesi Ecem’den: Bizim serüvenimiz 14 şubat pazar günü Yedikule Hayvan Barınağında başladı. Arabanın kapısını...

  • Gönüllü Her işi yapar

    Gönüllü her işi yapar. Bugün ki gönüllülerimiz Üsküdar Üniversitesi Odiometri Bölümü öğrencileri , Aydın Üniversitesi Okul Öncesi Eğitim...

  • Bebek kedi bakımı

    Bahar geldi. Çok yakında etraf bebek kedilerle dolacak. Gönül ister ki hepsi mutlu mesut annesi ile büyüsün...