Çağatay Öztürk

hayvansız kalmayın

hayvansız kalmayın

Onların Ne Üniversite Diplomaları Var, Ne de Üzerlerine Tapulu Mal Varlıkları!

Bugün günlerden Pazar. Saat sabahın ilk saatleri, 07.20. Son günlerde neredeyse yalnızca haberleri izlemek için elime aldığım TV kumandasını, bu kez kanalları tarayarak, TV’de neler var diye elime alıp bir kontrol etmek istiyorum. Kanalları tararken birde bakıyorum ki ilginç bir belgesel. İzlemeye devam ediyorum. İzlediğim belgesel, ‘Köpekçi Hasan Efendi’ ile ilgili bir belgesel. Doğruyu söylemek gerekirse köpekçi Hasan Efendi daha önce duymadığım birisiydi o ana kadar. Meğerse 40 yıl boyunca Fatih Camii’inde arkasında cemaatle beş vakit namaz kıldıran biriymiş köpekçi Hasan efendi. Bu belgesel sayesinde, onu tanıdığıma çok seviniyorum. Ondan haberdar olduğuma…Ne güzel diyorum kendi kendime o tarihlerde de köpekleri bu kadar seven birileri varmış. Ancak ne var ki günümüzde o tarihlerdeki insanlardan bile daha ilkel ve hoşgörüden uzak insanların varlığını gördükçe de üzülüyorum.

Sonra, beni üç köpekle yaşadığım için ayıplayanları düşünüyorum. Köpekçi Hasan Efendi bile bir sürü sokak köpeğiyle birlikte geziyormuş. Acaba beni üç köpekle yaşadığım için Hasan Efendi ile aynı dönemde yaşasalardı acaba ona ne derlerdi? Eğer söyleyecek bir sözleri varsa sanırım çok geç sayılmazlar. Fatih Camii yakınlarındaki ‘Köpekçi Hasan Efendi Türbesi’ni’ ziyaret edebilirler…

Köpekçi Hasan Efendi’nin yaşadığı sıralarda, azınlıklar kilise yaptırmak istemişler. Ancak, padişahı ikna edememişler. Köpekçi Hasan Efendi eline almış kalem, kağıdı ve padişah’a şöyle yazmış: ‘Yaptırmazsanız kilisayı, küstürürsünüz İsa ile Musa’yı’. Daha sonra padişah kilisenin yapılmasına izin vermiş. Anlatmaya çalıştığım, köpekleri seven insanlarıda seviyor. Kendini de seviyor. Kısacası yaşamı seviyor, tüm canlıları seviyor ve herkese faydası oluyor.

Şöyle bir düşünüyorumda beni üç köpekle yaşadığım için ayıplayanlar, yadırgayanlar acaba nasıl bir geçmiş yaşantıya sahipler? Nasıl bir çocukluk dönemi geçirdiler? Dahası şimdi ki yaşamlarında eksikliğini çok fazla hissettikleri sevgiyi nerden alıp, nasıl besleniyorlar? Birçok kez tekrarladığım düşünceyi bir kez daha yineliyorum: ‘Benim köpeklere olan düşkünlüğüm, hayvanları sevmem, kedileri okşamam size yaşamınızda eksikliğini duyduğunuz ve çok ihtiyacınız olan sevgiyi belki de hatırlatıyor’. Ancak ne varki bu şekilde o çok ihtiyaç duyduğunuz sevgiyi bulamazsınız.

Kendinizi mahkum ettiğiniz, sizi esareti altına alan sevgisizliğe bu kadar yenik düşmeniz niye? Bugüne kadar böyle yaşadıysanız bundan sonra da öyle yaşamak zorunda mısınız? Yaşam birşeylerden nefret etmek ya da birşeylerden uzak durmak için çok kısa. Bilemiyorum, bu tür insanların haline insanlık adına mı, hayvanlar adına mı, yoksa yaşam adına mı üzülmeli miyim?…

Hayvanları sevmeyebilirsiniz. İstemeyebilirsiniz. Sizlerden beni hayvanları sevdiğim için beni alkışlamanızı beklemiyorum. Ama ayıplamanızı da yadırgamıyor değilim doğrusu. Beni ayıplamayın. Ben ayıplanacak birşey yapmıyorum. Yadırganacak birşey hiç yapmıyorum. Üstelik yaptığım, alkışlanacak birşey de değil. Ama ben köpekleri seviyorum. Hayvanları seviyorum. Kedileri çok seviyorum. Bunun içinde birden çok nedenim var. En önemli nedenlerimden bir tanesi, biz insanları  belkide yaşamda en çok tökezleten kontrolsüzce kullandığımız ego’muz, köpeklerde yok. Kin yok. Nefret yok onlarda. Kedilerin rengarenk güzel gözlerini seviyorum. Köpeklerin anlamlı bakışlarını seviyorum. Kimi zaman biz insanlar birbirimizle aynı dili konuştuğumuz halde, hayvanların bizlerle iletişim kurmaya çalıştığı kadar biz birbirimizle iletişim kuramıyoruz. Birbirimizi ayıplıyoruz. Hislerimizden, düşüncelerimizden, inançlarımızdan ötürü…

Bu arada dikkatinizi çekmek istediğim en önemli noktalardan biri, O çok iyi iletişim kurduklarını iddia ettiğim köpeklerin ve kedilerin hiçbirinin ne üniversite diploması var, ne de üzerlerine tapulu trilyonlar değerinde mal varlıkları. Alt tarafı hayvan onlar, ama bazı insanlardan daha üstün özelliklere sahip hayvanlar. Siz umarım bazı hayvanlarla kıyaslandığınızda, onlardan daha ilkel ve yaşam karşısında onlardan daha aciz ve yalnız olmazsınız.

Bir kez daha sizlerle paylaştıklarımı okuduğunuz için hoşçakalın, sevgiyle kalın. Hayvansız kalmayın.                                                       

Çağatay Öztürk                                                             

Psikoterapist                           

                                                                                                                    

 

 

Çağatay Öztürk

More in Çağatay Öztürk

  • ısırana mı ısırtana mı ceza?

    Isırana mı Isırtana mı Ceza? Pitbulları değil, pitbull dövüşcülerini toplayın Türkiye’ye kesin dönüş yapalı neredeyse üç yıl oldu. Gerek Türkiye’de gerekse uzun yıllar yaşadığım Londra’da birbirinden farklı birçok köpek besleme şansına sahip oldum. Halen üç tane dünyalar güzeli köpeğim var. Bunlardan ikisi Pinscher cinsi olan köpeklerim Zeyna ve Clara diğeri ise İrlanda...

  • köpeklerime binlerce teşekkür

    KÖPEKLERİME BİR KEZ DAHA BİNLERCE TEŞEKKÜR EDERİM Geçtiğimiz günlerde bir danışanım seans esnasında, ailesinin benim gibi bir...

  • Atletli adam!!!!

    Atletli Adamın, Kediler ve Köpeklerden Öğrenecek Çok Şeyi Var! ‘Köpekler Kolbastı Oynamaz’  Günlerden Pazartesi saat  17.30 suları. Yardımcım Semiha Hanım köpeklerim Zeyna, Clara ve Roxy’i bulunduğumuz sitenin ortak alanı olan arka bahçede koşturuyor. Tam o sırada tesadüfen camdan bakarken bir ses duyuyorum. ‘Şeytan diyor ki kafana bir patlatayım’ türünden bir mırıldanma. Önce...

  • konuşmak ve susmak

    Kendinizi Değil Önyargıları Yok Edin! ‘Konuşmak bir ihtiyaçsa susmak sanattır’ Bahar güneşini doyasıya yaşadığımız bu günlerde köpeklerim Zeyna, Clara ve Roxy İle özgürce, parklarda dolaşmak ve koşturmak istiyorum. Ben önde onlar arkada, bazen onlar önde ben arkada. Sonra o sırada, parklarda başı boş dolaşan semtin sokak köpekleriyle selamlaşmak, onarı da oyun halkamıza...

  • Köpekler mi daha Tok Gözlü Yoksa İnsanlar mı

    Uzun bir aradan sonra dün, köpeklerim Zeyna, Clara ve Roxy’i mamalarını yerken seyrettim. Zeyna yemek yerken diğer iki köpeğim onu seyrediyorlardı. Daha sonra evdeki köpek sürüsünün lideri Zeyna mamasını yiyip bitirdikten sonra diğer köpeklerim Clara ve Roxy mama kabının başına geçtiler ve mamalarını yemeğe başladılar. Bu görüntü ve düzen karşısında gerçekten ne...

  • Bütün Dünya buna inansa..

    BÜTÜN DÜNYA BUNA İNANSA! Yazılarımı takip edenler çocukluk hayallerimden birinin hep bir İrlanda Seteri cinsi köpeğim olmasını istediğimi bilirler. Sonunda oldu. Evet gerçektende hayal bile ettiğimden daha iyi huylu ve güzeller güzeli İrlanda Seteri cinsi bir köpeğim oldu.  Köpeğime Roxy adını verdim. Roxy bugün tam 4,5 aylık oldu. O kadar iyi huylu...