Sevinc Erbulak Midyat

Daha kaç defa öleceğiz bakalım?

Daha kaç defa öleceğiz bakalım?

Bir türlü yüzümüz gülemiyor degil mi? Bir avuc duyarlı insanın katkısıyla hem kulaklarımızın pası silindi gecenlerde hem de kendimizi iyi hissetmistik ki yurdumdan gelen acaip ve bir o kadar üzücü haberlerin ardı arkası kesilmez oldu…Bes tane gercek AYININ taslaya taslaya canını cıkardıgı yavru ayının acısını unutmamıstık ki,bir haber daha geldi…Artık gazete okumak istemiyorum sabahları…Dısarıya cıktıgımda önüme baka baka yürüyor,otoyollarda gözlerimi kapatıyorum eger arabayı kullanan ben degilsem…

Bir gölün üzerindeki ıslak tasta öldük gecenlerde hepimiz! Bagıra bagıra,bunun bize neden yapıldıgını anlamadan kanla ve suyla yıkana yıkana can cekistik…Kücük bir haber olduk gazetede,unutuldu unutulacak…Ardından bir kutunun icindeydik bu defa..Annemizi emiyorduk belki…Belki de uyuyorduk henüz hayatımızın ikinci ya da ücüncü gününde…Mümkün olsaydi tanıyacaktık hayat denen seyi…Olmadı…Süphenenildi bizden…Korkuldu..Patlatıldık.
Nereye gidiyoruz?Nasıl hesap verecegiz cocuklarımıza?Susuz bir dünyada yasama mücadelesi verecegimizi bagırıyor herkes…Hem susuz hem de hayvansız kalacagız yakında…

Cok merak ediyorum, yok mudur acaba bu süpheli paketlerin icinde bir hayat belirtisi olup olmayacagını anlayacak kadar duyarlı bir alet? Bir bebek kedi ve annesini yasatabilirdik belki o zaman…Gördügüm fotograf aklımdan cıkmıyor hala…Kim silebilir o kareyi beynimden bilmiyorum…Bir canı almanın bedeli 250 türk lirası mı? Gercekten bu kadar mı bir hayatın bedeli?

Hayat bu kadar ucuz ve bu kadar degersiz mi yasadıgımız topraklarda?
Simdilerde bu sorulara hep evet yanıtını veriyorum…Kızımdan utanıyorum…İlerde o da okuyacak bu haberleri,bir soru degil bin soru soracak bana…Ona verecegim cevaplardan da utanıyorum…

Evet Kavin’im,biz hep böyle ölüyoruz bu ülkede…İhmalsizlikten,duyarsızlıktan,kalpsizlikten ve sevgisizlikten her gün bir baska sekilde ölüyoruz yavrum…Umarım bunu degistirmeyi sen ve senin gibi yeni,pırıl pırıl insanlar basarabilirsiniz…Biz bu ülkede hala ”kuduz tehditi” adı altında 280 köpegi gözümüzü bile kırpmadan itlaf edebiliyoruz…İnanması gercek ama yapıyoruz bunları kızım…Ötesi günlük gazetede kücük bir haber,bir kac isyan sesi,ardından memleket meseleleri ve meshur balık hafızamız kızım…ne tası? Hangi göl? Kutu mu? Ne vardı ki kutunun icinde?

Agzımın ici kupkuru…Ortalıkta hic hayvan yok!
Ama bilinsin ki mücadelemizden vazgecmiyoruz…

Sevinc Erbulak Midyat

Sevinc Erbulak Midyat

More in Sevinc Erbulak Midyat

  • Kediler de döner…

    kim demis kediler nankordur diye? insana cok benzediginden midir,kisilikli yapısından mıdır bilmiyorum ama pek cok kisi hayvanlardan...

  • Hayvan haklarına giriş-2

    ”Hayvanlar….bazılarımız icin ailemizin bir ferdi bazılarımız icin arastırma malzemesi… Biliyorsunuz ABD’de her yıl milyonlarca hayvan ameliyat yontemlerinin aletlerinin ilacların ve tuketici urunlerin gelistirilmesinde ve test edilmesinde yanı sıra sozum ona insanlarda gorulen rahatsızlıkları bire bir yansıtan hastalık modellerinin kurulmasıyla ilgili turlu deneylerde kullanılıyor…Dahası pek cok hayvan dostumuz sırf deney icin uretiliyor ama...

  • Hayvan haklarına giriş

    Sevgili dostlar, Bu aydan itibaren sizinle beraber bir kitap okuyacagım… o kadar guzel satırlar paylasacagız ki simdiden...

  • Sevinç Erbulak

    Provaydı,yogunluktu,oyun cıkarıyorum derken kendimi sahnede buluverdim yeniden…korku,heyecan,acaba yapabilecek miyim’ler yerini ”ne guzel bir meslegim var benim yahu”ya...

  • Adil olmak

    Dünya uzerinde yaşayan her canlıya adil davranmıyor.. .Bu ay sizinle bu konuda dertleşmek ve dünyanın bu adaletsizliğine rağmen üzerinde yaşayan isimsiz kahramanlardan bahsetmek istiyorum… Benim tanıdığım isimsizlerden birinin adı tesaduf eseri Adil ama! Hoş bir tesadüf… Onun varlığına her sabah uyandığında şükreden bir sürü dört ayaklı dostum var… işte bunlardan sadece birinin...

  • Ben arkadaşlarına ayı demiyorum

    Bu hafta sizlere bir cümleden yola çıkarak bu satırları yazıyorum… Üstünüze afiyet bir oyun yonetiyorum da şu sıralarda… Sahnede de hem dostum, hem hayvan dostu, hem de meslektaşım Çicek Dilligil var! Oyunumuzun yazarı Ozan Metin’in bile henüz bu yazımda onun satırlarından yapacağım alıntıdan haberi yok, varsın olmasın… Bir sey demez biliyorum… Bir...